Uroczystość na cmentarzu 18 czerwca 2018 [fr]

Szanowny Panie Ministrze,
Szanowni Kombatanci,
Szanowni Państwo,

Spotykanie się w tym miejscu co roku w rocznicę radiowego apelu generała de Gaulle’a z 18 czerwca 1940 roku jest piękną tradycją.

W skupieniu, pełni powagi, dumy i wdzięczności gromadzimy się przed tym pomnikiem i przy tych grobach, które świadczą o ofierze, jaką nasi przodkowie, Francuzi i Polacy, złożyli w walce o pokój i wolność.

Pragnę podziękować w pierwszym rzędzie stowarzyszeniu byłych żołnierzy Pierwszej Armii Francuskiej „Ren i Dunaj”, a także polskiemu oddziałowi stowarzyszenia „Le Souvenir Français”, za ich pełną oddania obecność i za pomoc w zorganizowaniu dzisiejszej ceremonii.

Dzisiejsze obchody mają szczególny wydźwięk. Świętując siedemdziesiątą ósmą rocznicę londyńskiego apelu generała de Gaulle’a winniśmy uświadamiać sobie tę szczególną powinność, jaką jest zachowanie pamięci o tym symbolu odwagi i nieustępliwości.

W obu naszych krajach rok 2018 obfituje w rocznice. We Francji obchodzimy cały szereg wydarzeń związanych z zakończeniem pierwszej wojny światowej, wciąż mocno obecnej w świadomości zbiorowej, jak i poszczególnych rodzin. W Polsce kojarzy się on ze stuleciem odzyskania niepodległości, co stanowi fundament współczesnych jej dziejów.

Pomimo upływu lat, apel generała de Gaulle’a, który rozległ się w ponurych czasach okupacji, nadal jest przepełniony ponadczasowym znaczeniem. Chodzi o odrzucenie rezygnacji, o wytrwałość w walce, o ufność w ostateczne zwycięstwo sprawiedliwości i poszanowania prawa. Ten duch oporu, z towarzyszącym mu przesłaniem nadziei i determinacji, natchnął jakże liczne zastępy kobiet i mężczyzn, którzy dołączyli do Wolnej Francji i działali w obronie tak cenionych we Francji wartości i na rzecz oswobodzenia naszego kontynentu.

Apel 18 czerwca przeszedł do historii i stał się czymś legendarnym. Nie jest jednak jedynie częścią przeszłości. Jesteśmy jego spadkobiercami, kroczymy drogą, którą ten apel wytyczył.

Europejska budowla jest następstwem okropności XX wieku. Dzisiaj mamy to szczęście, że żyjemy w czasach pokoju, że podzielamy te same wartości humanizmu, demokracji i solidarności w zjednoczonej Europie. Do nas należy podjęcie zobowiązania do dalszego działania na rzecz tych ideałów. Wiemy, że nic nie jest niezmienne. Wyznając to możemy dalej z dumą odwoływać się do tamtego ducha oporu.

Dziękuję Państwu za uwagę.

opublikowano 18/06/2018

Haut de page