Przemówienie z okazji Zawieszenia broni 1918r (Warszawa, 11 listopada 2012)

Ekscelencje Panowie Ambasadorowie,

Panie Generale,

Panie Dyrektorze Liceum Francuskiego,

Panie Dyrektorze Szkoły Podstawowej na Sadybie,

Panowie Oficerowie,

Drodzy Nauczyciele i drodzy Rodacy,

Drodzy uczniowie Liceum Francuskiego w Warszawie,

Drodzy Kombatanci,

Chciałbym podziękować polskim żołnierzom reprezentowanym dziś przez Garnizon Warszawa, który to swym profesjonalizmem i zaangażowaniem, w duchu braterstwa broni, przyczynia się do nadania tej ceremonii uroczystego charakteru.

94 lata temu, o godzinie 11.00 rozległ się sygnał zawieszenia broni, ogłaszając koniec tego, co przeszło do Historii jako Pierwsza Wojna Światowa.

Państwa obecność potwierdza jak ważne są obchody rocznicy 11 listopada 1918.

Po raz pierwszy w dziejach, Europa rozdarta została tak rozległym zbrojnym konfliktem, wojną w której Francuzi i Polacy walczyli wspólnie. I tak od roku 1914, polscy ochotnicy poszli na bój u naszego boku, formując oddziały, z których w 1917 roku powstała Armia Hallera.

Niezachwiana odwaga i ogromne cierpienia naszych żołnierzy ocaliły Francję, a Polsce pozwoliły powrócić do europejskiej wspólnoty narodów po 123 (stu dwudziestu trzech) latach mroku niewoli.
Niedługo potem znów czekała nas walka, ramię w ramię, ale tym razem na polskiej ziemi, aby zatrzymać najazd bolszewików, właśnie tu w Warszawie.

Dziś, kiedy odeszli już ostatni weterani tamtej epoki, trudno nam nawet wyobrazić sobie, jak ciężkie były ich zmagania.
Lecz ideały tych, co wówczas walczyli, są ponadczasowe i uniwersalne: to wolność, ojczyzna, pokój, braterstwo i niepodległość.
Te wartości przyświecają także naszej Europie, świadomej bardziej niż kiedykolwiek siły, jaka płynie ze zjednoczenia w wolności i solidarności.
Dlatego też w chwili, gdy Unia Europejska otrzymała pokojową nagrodę Nobla i gdy trwają przygotowania do obchodów setnej rocznicy wybuchu Pierwszej Wojny Światowej, dzisiejsza uroczystość stanowi okazję do przypomnienia, jak niezwykle istotna jest pamięć o dwóch wielkich konfliktach światowych dla budowy Europy opartej na tolerancji i pokoju.

To przesłanie nadziei skierowane jest szczególnie do młodego pokolenia, reprezentowanego dziś przez uczniów Liceum Francuskiego oraz słuchaczy szkoły wojskowej Saint-Cyr w galowym mundurze. Pamięć to nie nostalgia za przeszłością, lecz podstawa dla kształtowania przyszłości.

Dlatego chyląc czoło przed tą przeszłością i patrząc w przyszłość, pragnę na koniec powiedzieć z mocą:

Niech żyje Polska,

Niech żyje Francja,

Niech żyje zjednoczona i wolna Europa!

opublikowano 12/11/2012

Haut de page