Przemówienie wygłoszone z okazji wręczenia Legii Honorowej Panu Panu Pawłowi Adamowiczowi, Prezydentowi Miasta Gdańska (28 września 2012) [fr]

Uroczystość wręczenia insygniów
Kawalera Orderu Legii Honorowej
Panu Pawłowi Adamowiczowi,
Prezydentowi Miasta Gdańska

(Sopot, 28 września 2012)

Szanowny Panie Wojewodo,
Szanowny Panie Prezydencie,
Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele,

To dla mnie przyjemność i zaszczyt, że mogę dzisiaj wręczyć Prezydentowi Miasta Gdańska, panu Pawłowi Adamowiczowi, insygnia Kawalera Orderu Legii Honorowej.

Order Legii Honorowej został utworzony w tysiąc osiemset drugim roku (1802) przez Napoleona Bonaparte. Od tego czasu, Francja wyróżnia nim osoby wybitnie zasłużone dla Francji i wartości, które ona reprezentuje.

Panie Prezydencie, proszę pozwolić mi, zanim wręczę Panu insygnia, przedstawić w kilku słowach przebieg Pańskiej kariery i zasługi, za które przyznano Panu to odznaczenie.

Urodził się Pan w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym piątym roku (1965) w Gdańsku, w rodzinie przesiedlonej po drugiej wojnie światowej z Wilna, która zintegrowała się ze swoim nowym, przybranym miastem zachowując drogie sercu wspomnienie utraconej kresowej ojczyzny. Odziedziczył Pan również po swojej rodzinie przywiązanie do polskiej tradycji, do wolności i obowiązek stawiania oporu komunistycznej opresji.

W latach osiemdziesiątych (1980) kolportuje Pan podziemne wydawnictwa, zakazane przez cenzurę i gdy w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym czwartym roku (1984) rozpoczyna Pan studia prawnicze na Uniwersytecie Gdańskim, bierze Pan czyny udział w drukowaniu i rozpowszechnianiu prasy podziemnej przeznaczonej dla licealistów i studentów.

W maju tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego ósmego roku (1988), kiedy robotnicy stoczni imienia Lenina rozpoczynają strajk, kieruje Pan Studenckim Komitetem Strajkowym, który rozpoczyna strajk solidarnościowy okupując pomieszczenia uniwersytetu. W tym samym roku, w czasie strajków sierpniowych, zostanie Pan zatrzymany przez SB.

W marcu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego roku (1990), w nowej Polsce wolnej od komunizmu, oddaje się Pan służbie młodej demokracji pracując w Biurze Poselsko-Senatorskim Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego w Gdańsku, gdzie asystuje Pan senatorowi Lechowi Kaczyńskiemu i posłowi Janowi Krzysztofowi Bieleckiemu.

Zostaje Pan w wieku dwudziestu pięciu lat najmłodszym prorektorem Uniwersytetu Gdańskiego.

Równolegle, angażuje się Pan w lokalne życie polityczne, wybrany w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym roku Radnym Miasta Gdańska. Ponownie wybrany Radnym w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym roku, zostaje pan Przewodniczącym Rady Miasta.
W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym ósmym roku (1998) zostaje Pan wybrany Radnym a następnie Prezydentem Miasta Gdańska. Współobywatele trzykrotnie powierzą Panu tę funkcję w wyborach bezpośrednich w dwa tysiące drugim (2002), dwa tysiące szóstym (2006) i dwa tysiące dziesiątym roku (2010).

Szanowny Panie Prezydencie Miasta Gdańska, drogi Pawle Adamowicz, pełniąc swoją funkcję zawsze starał się Pan podkreślać międzynarodowy wymiar Pańskiego miasta, wielkiego europejskiego grodu o ponad tysiącletniej historii.

Zawsze wspierał Pan współpracę z Francją i związki z bliźniaczymi miastami. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym roku Gdańsk podpisał umowę o współpracy z Niceą, w ramach której zorganizowano wiele wydarzeń kulturalnych, zarówno we Francji jak i w Polsce. Pańskie miasto nawiązało także wspólne projekty zagospodarowania przestrzeni na styku miasto-port z francuskim Le Havre’m.

Dwa lata temu, w dwa tysiące dziesiątym roku, wspierał Pan Panie Prezydencie organizację obchodów czterechsetlecia utworzenia francuskiego konsulatu w Gdańsku, symbolu odwiecznych więzi łączących Gdańsk i Francję, więzi które wciąż umacniają się.

Panie Prezydencie, drogi Pawle Adamowicz, za zaangażowanie w walkę o wolność i demokrację, wartości tak drogie Francji, jak również za oddanie sprawie stosunków francusko-polskich, Francja przyznała Panu to honorowe odznaczenie.

Paweł Adamowicz, au nom du président de la République, je vous fais chevalier de la Légion d’Honneur.

opublikowano 02/10/2012

Haut de page