Informacje ogolne

Powierzchnia

675 417 kilometrów kwadratowych ogółem z czego 543 965 w części metropolitalnej, a reszta w departamentach zamorskich (DOM). Pod względem powierzchni Francja jest największym krajem Europy Zachodniej (blisko jedna piąta powierzchni całej Unii Europejskiej), posiadającym rozległy morski obszar gospodarczy (wyłączna strefa ekonomiczna liczy 11 milionów kilometrów kwadratowych).

Ukształtowanie terenu

Równiny: 2/3 powierzchni kraju.

Tereny górzyste: dwa masywy gór starszych - Masyw Centralny i Wogezy - oraz trzy łańcuchy gór typu alpejskiego - Alpy (nad którymi góruje Mont-Blanc o wysokości 4810,45 metrów i jest najwyższym szczytem w Europie Zachodniej), Jura i Pireneje.

Wybrzeża: Francja leży nad 4 obszarami morskimi (Morze Północne, Kanał La Manche, Ocean Atlantycki oraz Morze Śródziemne), posiada wybrzeża o łącznej długości 7000 km. Pośród najbardziej znanych miejsc wybrzeża wymienić można następujące:
- od strony Kanału la Manche: klify Étretat, wzgórze Mont-Saint-Michel (3,5 miliona odwiedzających rocznie);
- od strony Atlantyku: przylądek Pointe du Raz (ponad milion odwiedzających), najwyższa w Europie wydma Le Pilat;
- od strony Morza Śródziemnego: skaliste zatoczki zwane „calanques” na terenie gminy Cassis, zatoka w Saint-Tropez (część masywu Maures), Lazurowe Wybrzeże, Nicea, Cannes (z wchodzącym w morze wulkanicznym masywem Estérel).

Główne rzeki: przez terytorium Francji przepływa pięć dużych rzek: Loara (1 012 km), Ren (liczący łącznie 1 320 km, z czego 150 km na pograniczu Francji i Niemiec), Garonna (575 km), Sekwana (776 km), Rodan (812 km).

Klimat

We Francji kontynentalnej panują trzy typy klimatu: oceaniczny na zachodzie, śródziemnomorski na południu i kontynentalny w centrum i na wschodzie.

Środowisko naturalne

Pod uprawy rolne i leśne przeznaczonych jest 48 milionów hektarów, co odpowiada 82 % powierzchni Francji metropolitalnej.

Obszary zalesione stanowią blisko 30% francuskiego terytorium co oznacza, że w Unii Europejskiej Francja jest na trzecim miejscu pod względem wielkości lasów, po Szwecji i Finlandii. Powierzchnia lasów francuskich zwiększyła się o 46% w stosunku do 1945 roku, podwajając się w ciągu ostatnich 200 lat.

We Francji doliczyć się można 136 gatunków drzew, ta różnorodność jest wyjątkowa jak na kraj europejski ; natomiast liczba dużych zwierząt wolno żyjących rośnie: w ciągu 20 lat, populacja jeleni podwoiła się, a saren potroiła.

W celu ochrony i lepszego wykorzystania dziedzictwa przyrodniczego we Francji, Państwo utworzyło

7 parków narodowych,

156 rezerwatów przyrody,

516 obszarów biotopów chronionych,

a także 429 miejsc chronionych przez Konserwatora Wybrzeża,
do tego dochodzą 43 regionalne parki przyrodnicze, na obszarze ponad 12 % terytorium.

Na szczeblu międzynarodowym, Francja podpisała szereg traktatów i konwencji, w tym te, które przygotowała ONZ w zakresie klimatu, bioróżnorodności oraz pustynnienia.

Ludność

Francja liczy 65 350 000 milionów mieszkańców (wg danych z 2012 r). Pod względem liczby ludności zajmuje drugie miejsce w Unii Europejskiej, za Niemcami a przed Wielką Brytanią i Włochami.

Aglomeracja paryska liczy ok. 10 milionów mieszkańców i jest najliczniejsza w Unii Europejskiej (przed Londynem); po Paryżu, we Francji najliczniej zamieszkiwane są ex aequo Lyon i aglomeracja miejska Marseille-Aix-en-Provence, liczące każde 1,350 miliona mieszkańców; potem następuje Lille liczące 1,1 miliona.

Francja ma 57 aglomeracji miejskich liczących powyżej 100 000 mieszkańców.

Podział administracyjny kraju

Na Republikę Francuską składają się następujące terytoria (podział administracyjny po reformie konstytucyjnej z 28 marca 2008 r.) :
- Francja metropolitalna, podzielona na 22 regiony i 96 departamentów. Wśród 22 regionów jest również Korsyka o poszerzonych kompetencjach lokalnych w stosunku do pozostałych regionów.
- 5 departamentów zamorskich (DOM): Gwadelupa, Martynika, Gujana, La Réunion i Mayotte. Departamenty te należą do Unii Europejskiej.
- 5 wspòlnot zamoskich (COM) w randze regionów : Saint-Pierre et Miquelon, Wallis i Futuna, Polinezja francuska, Saint-Barthélémy, Saint-Martin.
- wspòlnota o specyficznym statusie: Nowa Kaledonia.
- terytoria zamorskie o specyficznym statusie i własnej administracji : Francuskie Ziemie Południowe i Antarktyczne (TAAF).

Osobnym przypadkiem jest wyspa Clipperton, która jest własnością Państwa Francuskiego, a jej administrowanie leży w gestii ministra ds. Terytoriów zamorskich.

Poprawki konstytucyjne z marca 2008 r. zlikwidowały nazwę „francuskie terytoria zamorskie (TOM)”, termin ten funkcjonuje jedynie jako uzus językowy.

Podziały administracyjne

Zarządzanie francuskim terytorium, tradycyjnie zcentralizowane, zostało w znacznej mierze przekształcone przez ustawy decentralizacyjne z lat 1982-1983 i 2010. Od tamtej pory, Państwo dzieli się częścią prerogatyw, w szczególności w zakresie gospodarczym i kulturalnym, z jednostkami samorządu terytorialnego, którymi są:

• regiony (22 we Francji metropolitalnej i 5 zamorskich). Pod względem powierzchni, największe są dwa regiony: Midi-Pyrénées oraz Rhône-Alpes (ponad 40 000 km2) ; a pod względem ludności, najliczniejsze są: Ile-de-France (11 milionów mieszkańców), a na dalekim drugim miejscu Rhône-Alpes;

• departamenty (96 we Francji metropolitalnej oraz 5 zamorskich);

• gminy (w liczbie 36 700 wg danych INSEE z 2012 r. – odpowiednik polskiego GUS).

opublikowano 21/08/2012

Haut de page