Discours à l’occasion de la célébration de l’Armistice (Varsovie, 11 novembre 2022) [pl]

Messieurs les Ambassadeurs,
Messieurs les Parlementaires,
Chers Compatriotes,
Mesdames, Messieurs
Chers élèves du Lycée Français,

Nous sommes réunis ce matin comme pour chaque 11 novembre pour commémorer l’Armistice signé il y a 104 ans. Cette commémoration fait partie de notre patrimoine, car cette Première guerre mondiale, avec son lot de 20 millions de victimes -sans oublier les blessés et les invalides- demeure une véritable hécatombe. Elle a touché chaque famille, vos familles, ma famille ; cette guerre changea profondément l’histoire de l’Europe et le cours du monde. Que de générations décimées et sacrifiées !

En ce jour, notre premier devoir est de nous incliner devant la mémoire de ces morts, de marquer un temps de silence et de respect pour tous ceux qui ont donné leur vie pour que nous soyons libres aujourd’hui. Prenons le temps de lire les mots et les noms qui figurent sur les monuments pour se souvenir et ne pas oublier !

En ce jour, la France n’oublie pas également les unités de volontaires polonais qui ont combattu à ses côtés et la France sait ce qu’elle leur doit. L’Armée polonaise Haller dite Armée Bleue, constituée en France en 1917, allait créer plus tard le noyau de la nouvelle Armée polonaise. Cette fraternité d’armes franco polonaise mérite d’être rappelée avec la Mission Militaire française qui joua un rôle décisif ici en Pologne en 1920.

Depuis, cette journée de commémoration, bien plus qu’un rituel républicain, doit également être une incitation à la réflexion.
En effet, au soir du 11 novembre 1918, Georges Clemenceau avait déclaré « Nous avons gagné la Guerre non sans peine, maintenant, il va falloir gagner la paix et ce sera encore plus difficile ».
En effet, la guerre, la Grande Guerre, ne fut malheureusement pas la « Der des Der » comme l’avaient souhaité les « Poilus ».

En effet, ils ont fait la guerre pour que nous ayons la paix, d’où notre immense responsabilité de la renforcer, de la consolider pour construire notre avenir et celui des nouvelles générations.
Français et Allemands avaient bien pris conscience que cette paix ne pouvait que se gagner ensemble et le 60è anniversaire du Traité de l’Élysée que nous allons commémorer en janvier prochain constitue l’une des pierres angulaires, un des fondements de la construction européenne et de l’Europe, car il marque la réconciliation de nos deux peuples qui se sont pourtant tant fait la guerre.

Jak wielu z Państwa, jestem z pokolenia, które miało szczęście nie doświadczyć bezpośrednio wojny. Jednak od lutego tego roku powrót wojny kilkaset kilometrów od miejsca, w którym się znajdujemy, nakłada na nas szczególną odpowiedzialność i zbiorową odpowiedzialność wobec Ukraińców, którzy bronią swojego terytorium, walczą i giną w obronie swojej ziemi, ale także w obronie bezpieczeństwa Europy.

Cierpienie i ból obecnych czasów zaprasza nas do sięgania pamięcią do naszych przodków, do naszych weteranów, którzy pokonali tak wiele niebezpieczeństw. Ci, którym dziś oddajemy hołd, są z nami, obserwują nas i mówią bezpośrednio do nas. Ich przykład i pamięć muszą być pożywką dla naszej walki i naszego zaangażowania w utrzymanie i umocnienie pokoju na kontynencie europejskim.

Dzisiaj, w dzień Zawieszenia broni, Narodowego Święta Niepodległości Polski, wspominamy tych wszystkich, którzy oddali swoje życie za wolną Europę 104 lata temu. Oddajemy hołd tym wszystkim, którzy przez ponad cztery lata walczyli o przywrócenie wolności w Europie.

Francja pamięta o dzisiejszym dniu i składa hołd pamięci tych, którzy zginęli w tych okrutnych walkach.

Francja jest bardzo wdzięczna polskim żołnierzom i nosi w sercu pamięć o ich bohaterskich czynach.
Polska może być dumna z tych żołnierzy, którzy oddali życie, byśmy mogli żyć w pokoju.

Obchody tego rozejmu sprzed stu lat przypominają nam, że choć Pierwsza Wojna Światowa miała być tą ostatnią, « La Der des Ders » , Europa musiała jednak potem przechodzić przez kilka innych prób. Dzisiaj Europa jest naszym wspólnym dobrem, naszym wspólnym skarbem, które winniśmy bronić i rozwijać. Tylko ona pozwoli nam sprostać wyzwaniom dwudziestego pierwszego wieku.

Niestety, dopiero druga wojna światowa, z jej długim korowodem tragedii i zbrodni, pokazała, jak bardzo potrzebna jest przyjaźń francusko-niemiecka i jak potrzebna jest Unia Europejska.

Tak więc dzisiaj każdy z nas powinien bardziej niż kiedykolwiek :

- upamiętniać, aby nie zapomnieć
- zaangażować i zmobilizować się do dalszego budowania Europy i pokoju na kontynencie europejskim
- przekazać tę pamięć, ten obowiązek pamięci, młodszym pokoleniom, które za jakiś czas będą istotnymi strażnikami tej europejskiej pamięci.

Vive la Pologne,
Niech żyje Polska, której dziś życzę radosnego Święta Niepodległości,
Vive la France,
Niech żyje Francja,
Vive l’Europe unie et libre,
Niech żyje zjednoczona i wolna Europa !

Dziękuję za uwagę.

Dernière modification : 14/11/2022

Haut de page