Colloque consacré à Barbara Skarga (25 octobre 2019) [pl]

Mesdames et Messieurs les Professeurs,

Monsieur le Président de la Fondation Barbara Skarga,

Madame la Vice-Présidente de l’Université de Cergy-Pontoise,

Je suis particulièrement heureux de pouvoir participer à cette cérémonie d’ouverture du colloque consacré à Barbara Skarga et à la tradition de la philosophe européenne pour lequel l’Ambassade de France a accordé son patronage.

Je voudrais saluer chaleureusement la participation d’éminents spécialistes polonais et français, parmi lesquels nos compatriotes Mesdames Chantal Delsol, Joanna Nowicki et Monsieur Michel Fattal.

Ce colloque se tient à l’occasion du 10e anniversaire de la mort de Barbara Skarga – figure éminente de la philosophie polonaise de l’Après Seconde Guerre Mondiale et sûrement l’une des meilleures spécialistes polonaises de l’histoire de la philosophie française des 19e et 20e siècles. Elle a notamment beaucoup travaillé sur Bergson et a contribué à faire connaître et à diffuser la pensée philosophique française en Pologne.

Barbara Skarga était une universitaire de renom international, directrice d’une section de l’Académie polonaise des sciences, spécialiste d’ontologie et de métaphysique : elle a permis d’établir une très solide coopération scientifique, notamment avec le CNRS et les universités françaises. Cette coopération a tout son sens et n’a perdu aucune actualité puisque nous célébrons cette année, le 100e anniversaire du rétablissement des relations diplomatiques entre la France et la Pologne, mais aussi parce que 2019 est l’Année de la Science franco-polonaise. Dalej będę mówić po polsku,

Przede wszystkim pani Barbara Skarga kochała Francję i język francuski, a przez trzydzieści (30) lat regularnie bywała we Francji. Mówiono mi, że - pomimo wieku - jeździła do Paryża samochodem, – który zresztą sama prowadziła. Czuła się we Francji jak u siebie, w Paryżu nawiązała przyjazne relacje, nie tylko z filozofami, ale też ze zwykłymi Francuzami.

Uwielbiała francuską literaturę a przede wszystkim literaturę klasyczną i mawiała, że był to rozdział jej życia.

Książka „O filozofię bać się nie musimy” jest - w pewnym sensie - jej testamentem. Ona uważała, że nie warto obawiać się dyskutować kwestie fundamentalne o czasie, o prawdzie, o tożsamości, ponieważ te kwestie znajdują się w głębi człowieka, skłaniają go do refleksji, która pozwala ludziom żyć i przetrwać. Nie szkoda, jeżeli nie mamy odpowiedzi, ale uczmy się pytać. Człowiek umacnia się przy pokonywaniu trudności zapytywania i tym samym otwiera się na świat i na innych. W tej walce humor pomaga i warto przypomnieć, że posiadała wielkie poczucie humoru.

Bardzo interesowała się filozofią europejską i dużo zastanawiała się nad kwestiami granic, populizmu, tożsamości i różnorodności a także nad kwestiami metafizycznymi, które były jej również bliskie.

Uważała także, że projekt europejski, projekt konstrukcji europejskiej, jest czymś kruchym, o co trzeba nieustannie walczyć, gdyż nigdy nie jest dane na zawsze i w pełni zrealizowane.

Chciałbym w tych kilku słowach podkreślić jak dalece nowoczesna jest myśl Barbary Skargi, zajmuje poczesne miejsce w europejskiej humanistyce, której jest ona wybitną przedstawicielką.

Życzę Państwu doskonałego kolokwium i żywych dyskusji na miarę zaangażowania i dzieł Barbary Skargi, która mimo swojej wielkiej skromności, byłaby bardzo szczęśliwa widząc dziś Państwa tak licznie zgromadzonych.

Dziękuję Państwu za uwagę.

Dernière modification : 25/10/2019

Haut de page