Cérémonie au cimetière militaire français à Gdańsk (10 novembre 2021) [pl]

Cérémonie du 10 novembre 2021
Cimetière militaire français, Gdańsk

Panie Prezydencie Gdańska, [M. Aleksandrowicz, adjoint au maire]
Panie Burmistrzu, [M. Szybajło, maire de Człuchów]
Panowie oficerowie,
Drodzy kombatanci,
Drodzy rodacy,
Drodzy przyjaciele,

Zebraliśmy się dziś na cmentarzu wojskowym w Gdańsku, ważnym francuskim miejscu pamięci w Polsce, aby upamiętnić zawieszenie broni z 1918 [tysiąc dziewięćset osiemnastego] roku oraz złożyć hołd wszystkim tym, którzy oddali życie za Francję podczas pierwszej wojny światowej i w latach kolejnych. Spoczywa tu 1359 [tysiąc trzysta pięćdziesięciu dziewięciu] Francuzów, głównie jeńców wojennych z okresu drugiej wojny światowej. Ich grobyskłaniają do zadumy, przypominają, że Pokój ma swoją cenę.

Sto trzy lata temu, jedenastego listopada o piątej piętnaście rano, cztery lata walk zakończyły się rozejmem, cztery lata wojny strasznej i nowej ze względu na przemoc, którą się charakteryzowała. Pierwsza Wojna Światowa spowodowała miliony ofiar. Na zawsze naznaczyła ciało i umysły całych pokoleń. Milion czterysta tysięcy francuskich żołnierzy, ale zginęło także trzysta tysięcy cywili, mężczyzn, kobiet, dzieci. Dziś oddajemy im hołd.

Nie zapominamy też o polskich ochotnikach, którzy przybyli walczyć u boku Francuzów od początku wojny. Utworzona w 1917 [tysiąc dziewięćset siedemnastym] roku i licząca 100 000 [sto tysięcy] żołnierzy Błękitna Armia walczyła od 1918 [tysiąc dziewięćset osiemnastego] roku w okopach Szampanii, Pikardii i Artois. Polacy i Francuzi stali się w ten sposób braćmi broni. Armia Hallera była wówczas zalążkiem odrodzonego wojska polskiego, wspieranego przez francuską misję wojskową stacjonującą w Polsce.

Od czasów Pierwszej Wojny kolejni żołnierze zginęli za Francję, na terytorium kraju i poza jego granicami. W tym roku opłakujemy sześciu naszych rodaków, którzy zginęli za Francję : Dorian Issakhanian, Tanerii Mauri, Quentin Pauchet, Yvonne Huynh, Loïc Risser i Maxime Blasco. Są to nazwiska, których nie zapomnimy. Oddajemy hołd ich poświęceniu i odwadze. Pochylamy nisko głowę przed wszystkimi tymi bohaterami.
Wiemy również, że zjednoczona Europa zbudowana wokół francusko-niemieckiego pojednania jest dobrem o nader kruchej konstrukcji, które musimy chronić i o które musimy dbać. Tylko zjednoczona Europa pozwoli sprostać wyzwaniom XXI [dwudziestego pierwszego] wieku, jakie stoją przed nami, Europejczykami.

Niech żyje Polska.
Niech żyje Francja.
Niech żyje wolna i zjednoczona Europa !

Dernière modification : 12/11/2021

Haut de page